27 Ağustos 2020 Perşembe

HENTBOL OYUNCU GELİŞİM DEPARTMANI

 

HENTBOL OYUNCU GELİŞİM DEPARTMANI

 

Geçmiş yıllarda tam anlamıyla üretemediğimiz sporcularımızı  artık tüketmek üzereyiz. Mevcut kulüp düzenlerinde oyuncu gelişimi sağlamamız pek mümkün görünmüyor. Bu yüzden hem kulüplerimize hem de federasyonumuzun oyuncu geliştirmek  ile ayrı bir departmanı  hayata geçirmesi günümüz hentbolunda kaçınılmaz olarak karşımıza çıkmaktadır.

Şu anda  takım yapılarına bakıldığında kuvvetlinin kuvvetliye yeteneklinin yetenekliye karşı oynayabilecek ortamı yok. Çünkü havuzumuzda  yeterli sayıda oyuncu gurubumuz yok.

Çocukların 12 yaşına kadar kendisine verileni alma  en iyi  yaş aralığı olduğu herkes tarafından bilinmektedir. Eğer çocuklarımızı 8-9 yaşından itibaren hentbola çekip doğru eğitimler verebilirsek oyun formasyonlarıyla birlikte ileride daha net sonuçlar ve gelişimler görebileceğimiz inancını taşıyorum.

Özellikle bu yaş guruplarında tek elden tüm ülkede yapılacak sistemsel bir gelişim modeli belirlenerek oyuncuların fiziksel kapasiteleri ile geliştirilmesi esas alınmalıdır

Bir oyuncunun gelişimi 8-10 yılda anca oluyor. Bu yüzden ne kadar erken başlatabilirsek doğru eğitimle sonuca varma ürünün ortaya çıkması profesyonel arenada daha çok yer almasına neden olacaktır.  

Şu anki bizim  hentbola başlama yaşımız ile Avrupa'daki hentbola başlama yaşı arasındaki fark makasın bu denli büyük olmasını açıklıyor. Avrupa'daki takımlarının alt yapılardan 8-10 yıllık çalışma planlarını bizler 4-6 senede vermeye çalışıyoruz. Avrupa'da oyuncular 14 yaşına geldiği zaman hentbolun temel prensiplerini  hemen hemen tam anlamıyla bilirken belki de bizler daha yeni hentbola  başlatıyoruz.  Bu şartlarda kulüplerin antrenman ve antrenör sayılarını göz önüne aldığımızda  maalesef arayı kapatma şansımız pek mümkün görünmüyor.

Ayrıca bu sürelerden dolayı  biz antrenörler olarak oyuncularımıza özellikle alt yapılarda teknik taktik kondisyon antrenmanları öğretmekle meşgul olmaktan ailesel, kültürel,sosyal,  global dünyanın gerektirdiği  alanlarda hiçbir eğitim veremiyoruz.

 Antrenörlerimiz küçük yaşlardan itibaren  oyuncu geliştirmekle beraber  psikolojik ve pedagojik  yaklaşımlarla  insan geliştirdiklerini de unutmamalıdır.

Özellikle alt yapılarda yarışmacı antrenörler yerine , oyuncu geliştiren antrenörler hedeflenmeli (alt yapı antrenörleri bu şekilde yetiştirilmeli)  oyuncuların kazanarak gelişimleri değil ,gelişerek kazanmaları hedeflenmelidir.

6 Temmuz 2020 Pazartesi

MOSO AĞACI VE HENTBOL


            MOSO AĞACININ YAŞAM HİKAYESİ VE HENTBOL     

2020 yılının da  yarısını devirdik sonlarına adım atmaya başladık artık.
Türk hentbolunun  gelecek vizyonu sizce nasıl olmalı diye sorsak binlerce cevap alırız. Türk hentbolu nereyi  hedeflemeli? Avrupa ile aradaki makası nasıl daraltmalı?
Ne kadar zaman kaybettiğimizle ilgili konuşacak çok şey var ama onları konuşmak bile zaman kaybı. Bu yüzden geçmişe değil önümüze bakmalıyız. Ama  yıllardır yapılan  hatalar hala devam ederken, Avrupa  hentbolunda her şey değişirken, bizde her şey aynı kalırsa bunu nasıl yapacağız?

            Biz hala bozuk plak gibi geçmişin paslı koridorlarında takılıp kaldık ve günümüze dair, geleceğe dair en küçük bir değişim sinyaline bile kapalıyız. Avrupa ülkeleri bilimsel çalışmalar ve düzgün planlama ve organizasyonlarla ilerlerken  biz bahaneler bulmaya devam ediyoruz.

          Eminim, benim gibi düşünen insanların sayısı   binlerle  telaffuz edilir. Hentbol   artık mutlaka kendine gelmeli ve üzerine sinen ataletten kendini bir an evvel kurtarmalıdır.
         Hemen ciddi bir hedef kendine koymalıdır. Öyle günlük şeylerden fikirlerden değil.Avrupa  arenasında yerini ileriki yıllarda alabilecek, global  fikirlerden.
 Konuşması kolay olan ama gerçekleştirmek için hiç bir somut adımın atılmadığı havada kalan fikirlerden bahsetmiyorum. Stratejiden, pazarlamadan, fikir üretip doğru paydaşlarla buluşmaktan, daha fazla gelirden ve finans kaynağı yaratmaktan, ürün geliştirme uzmanlarıyla yürütülecek dürüst ve verimli ilişkilerden bahsediyorum.
Modern çağın Leonardo Da Vincisi denilen Buckminster FULLER her şeyi özetliyor aslında. ‘’Mevcut gerçeklikle savaşarak asla bir şeyleri değiştiremezsiniz. Bir şeyi değiştirmek için mevcut modeli geçersiz kılacak yeni bir model inşa edin.

            Çünkü bugünkü gibi devam edemeyiz. Bırakın 1 yıl daha, 1gün  daha devam edemeyiz.
                        MOSO AĞACI
Bir bitkiden ya da bir ağaçtan ne ders çıkartılabilir ki? Çevremizde bir çok ağaç var ama hiç birinin sıra dışı bir hikayesi yok. Oysa Uzak Doğu’da bataklıklarda çok zor yetişen, ancak çok değerli bir bambu ağacından bilgi vermek istiyorum.
Adı Moso Ağacı
Moso dikildikten sonra, ilk beş yıllık süre içinde, en ideal şartlar altında bile gözle görülür hiçbir gelişim göstermez. Başlangıçta yaklaşık 75 cm.lik bir fidan olarak toprağa dikilen bu ağaç, beş yılık bir süreden sonra sihirli bir el dokunmuş gibi, birden bire günde
40- 45 cm kadar büyümeye başlar. Nihayet altı hafta içinde yaklaşık 27 metrelik boyuna ulaşır. Boyu 30 metreyi de geçen Moso ağaçları nadir de olsa bulunuyor.
Aslında sihir değil yaşanan, Moso ağacının duruyormuş gibi yapıp birden bire hızla büyümesinin sebebi, toprağa sabırla saldığı yüzlerce metrelik kökleridir.
Moso'nun beş yıllık süre içinde hiçbir gelişim göstermeden varlığını devam ettirmesinin temel sorunu, gelişim için gereksinim duyduğu gerekli minerali yeteri kadar sağlayabileceği toprağı bulamamasıdır.  Bataklık denebilecek derece sulak topraklarda ve çok yoğun yağış alan bölgelerde yetişen Moso, akan suların beraberinde götürdüğü minerallerin eksikliğini tamamlamak üzere uzun süre sadece kök salar. Saldığı yüz metrelerce uzunluğundaki kökleri sayesinde eksikliklerini tutunduğu toprak görünen zeminden tamamlar ve yılların kaybını dengeleyecek şekilde çok hızlı gelişir.
Gerekli gelişim için geçirdiği evrimsel ve birikimsel süreç beş yılın sonunda onda bir patlama yaratır ve günlük 40-45 cm’e kadarlık bir büyüme gerçekleştirir. Ve altı hafta içinde bu büyüme otuz metreye kadar çıkabilir.
İşte bir ağacın bize verdiği en önemli dersler; En zor koşullar altında bile mutlaka her canlı organizma, her örgüt, her kurum, her birey varlığını devam ettirebilmek için tüm gücüyle yaşama tutunma mücadelesi verir. Kendisini içinde bulunduğu zor koşullara hazırlar. İçinde bulunduğu ortamı yaşam alanına dönüştürür. Bulduğu zor koşulları kendi gelişimi için hazırlar. Gerekli hazırlıklarını yaptıktan sonra niteliksel gelişime yani patlamaya, devrime geçer ve tüm gücüyle toprakta, doğada, toplumda, piyasada ve örgütlerde kendi gelişimi için uygun ortamı yarattıktan sonra tam gaz yoluna devam eder. Rakiplerine inanılmaz farklar atar. Beş yılık süreç içinde benzerlerine göre geride kaldığı ağaçlara öyle bir fark atar ki, o farkı diğer ağaçlar yüz yıllar boyu yaşasalar bile kapatmaları mümkün değildir.
Kısacası, Moso kendi gelişimini sabırla uzunca bir süreç içinde en iyi şekilde hazırlayarak sağlar. Bu gelişimi kaydedebilmek için uzun süre alt yapısına ağırlık verir. Hızlı büyümesini ve gelişim sonunda sağlayacağı 30 metrelik boyu ayakta tutabileceği yüz metrelerce kökü yerin altına salar ki, bir rüzgarda, bir krizde devrilmesin, ayakta kalsın.
Yani Moso bize yaşamın çoğu alanına ilişkin her konuda çok önemli dersler veriyor.
Günümüz hentbolunda  Moso’dan alacağımız ne gibi dersler olabilir acaba?

Moso 30 metreye ulaşan bir büyümeyi ayakta tutabilmek ve devrilmemek için tüm gücünü alt yapıya, köklerinin gelişimine veriyorsa, bizde hentbolda  beklediğimiz niteliksel sıçramayı sağlayabilmek, sportif,  ve aynı zamanda  mali gelişime ulaşabilmek için Moso gibi alt yapıya gereken önemi vermemiz , geleceğimize yatırım yapmamız gerekiyor. Bu iş için çok ciddi planlama organizasyon yetisi sabır ve farkındalık  gerekiyor. Daha önemlisi  her şeyden  de alt yapıya bütçeden pay ayırmak ve  ulusal değil uluslar arası oyuncu yetiştirme planlarını kulüplerin ve antrenörlerin sağlaması için gerekli çalışmaların yapılması gerekiyor.

                        ÇEKTİĞİMİZ RESİMDE BİZ NEREDEYİZ ACABA
Takımlarımızın çoğunun  Avrupa kupalarında yeterli sonuçları alamaması, Milli takımlarımızın her kategoride istendik başarılara gidilebilmesi adına iyi planlama yapılamaması , kulüplerimizin sadece günü kurtarmak için getirdiği yabancılardan istenilen performansın alınamaması ve son zamanlarda yanlış transfer politikaları,  altyapının ne kadar önemli olduğu gerçeğini vurguluyor.
Hiçbir araştırma verisine sahip olmadan sadece yaptığımız gözlemlerle ve alt kategorilerde milli takım seviyesinde aldığımız sonuçları gözeterek  Türk takımları altyapıya gereken önemi vermede Avrupalı rakiplerimizle  aradaki makasın ne kadar büyük olduğu sonucunu görüyoruz..
Kulüpler bazında  bile altyapıya “gelecek” için bir türlü odaklanamadık. Kulüplerimiz gerekli hassasiyeti göstermediği bir durumda milli takımlardan alt yapılarda başarı beklemek hayalden öteye gidemez.  Federasyonumuzun yeni yeteneklerin keşfedilmesi,sporcu sayısının arttırılması bunların  Türk hentboluna kazandırılması ve buna yönelik hentbolun yoğun oynandığı kaliteli antrenör gruplarıyla EHF-IHF destekli hentbol akademilerinin  açılması gibi projelerle altyapıya yönelik  adımlar atılması gerekmektedir.  
AVRUPA ALTYAPIDA NE DURUMDA DİYE SORULURSA
Avrupa'nın önde gelen tüm hentbol  ülkelerinin  ligleri üzerinden yapılan incelemenin sonuçlarına göre, neredeyse sınırsız yabancı oynatma hakkına sahip bu ülkelerde dahi kulüplerin kendi altyapılarından yetiştirdikleri hentbolcu sayısı Türkiye'deki tüm oynayan sporcu sayısından  çok daha fazla... Altyapıdan yetişen oyuncuların A takımlarında yer bulabilmesi konusunda İskandinav ülkeleri, Balkan ülkeleri,  İspanya ve Fransa’yı gösterebiliriz. Özellikle  Dünya Olimpiyat ve  Avrupa şampiyonalarında final oynama başarısını gösteren Fransa'nın bu başarısının tesadüfi olmadığı kulüplerde adeta bir fabrikaya  benzeyen yapılanmayla da ortaya çıkıyor.
TÜRK HENTBOLUNUN GELECEĞİNİ KENDİ ALT YAPIMIZDAN ÇIKARMAMIZ GEREKİYOR.
Moso ağacı gibi gelecekteki büyümeyi sağlayabilmek ve rakiplerimizle aradaki makası eşitleyebilmek  için altyapımıza gereken zaman ve sabrı vermek, gerekli  parayı  aktarmak gerekiyor. Alt yapımızı bir an önce gerçek bir fidanlık haline getirmeliyiz.Yeni, yetenekli gençlere yol verebilmek ve onları yetiştirebilmek için Federasyon’un önünde önemli görevler duruyor.
-Özellikle yaş kategorileri ile ilgili düzenlemenin yeniden yapılandırılması gerekiyor.
-Federasyonumuzda alt yapı bütçesi yıllık bütçenin en az %20 sini oluşturmalıdır.
-Alt yapılarda derece yapan kulüpleri teşvik etmek adına ödüllendirme yapılmalıdır.
            -Federasyon  kendi bünyesinde altyapı oyuncularına yönelik, onların bireysel bazda gelişimlerini sağlayacak yaz ve tatil günlerinde eğitim programları organize etmelidir. Bu kapsamda oyuncuların teknik, taktik ve kondisyon yönünden gelişimlerinin yanı sıra, diğer temel konularda da sezonun belirli dönemlerinde kendi tesislerinde belirli sayıda oyuncuya gerekli eğitimleri sağlamalı ve bunları bir sertifikaya bağlamalı ve gelişimlerini takip etmelidir.
            -Federasyon EHF ve IHF ile ortak projeler üreterek alt yapıya fon sağlamalı ve bunları Türk hentboluna kazandırmalıdır.
            -Özellikle görev dönemi içinde stratejik plan hazırlayıp gelecek adına ciddi adımlar atılmasını sağlamalıdır.
            -Federasyon bazı kulüplerin alt yapı finans problemlerini çözmek için uygun borçlanma maliyetli ve uzun vadeli fonlar sağlamak için kaynak yaratacak tedbirler almalıdır.
BU İŞİ TEK BAŞINA FEDERASYONA YÜKLEMEK HAKSIZLIK OLACAĞINI DDÜŞÜNMEKLE BERABER KULÜPLERİMİZİNDE YAPMASI GEREKEN BAZI TEDBİRLER LOLACAKTIR:
          

 Her  kulübün mutlaka bir alt yapı fonu adı altında bir kaynağı olması gerekmektedir.
Bu alt yapı fonuna aktarılacak pay yıllık bütçesinin yüzde 10 undan aşağı olmamalıdır.
Her kulüp 4-5 yıl içinde 2-3 oyuncuyu   kendi A takımına  yetiştirmek için çaba sarf etmelidir.  
Alt yapıda yer alan oyuncuların aynı zamanda eğitim ve öğretimlerini de sağlayacak şekilde bir organizasyon sağlanmalıdır.
Alt yapıda yer alan oyunculara teknik, taktik ve antrenman bilgi ve deneyimleri A takımın hocasının nezaretindeki bir hoca tarafından sağlanmalıdır.
Alt yapı programında, tamamen bilimsel verilere dayalı bir antrenman programı hazırlanmalı ve bu programlar, Avrupa’nın bu konuda iyi olan kulüplerinin programlarından örnekler içermelidir.

HENTBOLU NE KADAR SEVDİĞİMİZİ SÖYLEMEMİZ ÖNEMLİ DEĞİL , ONU NE KADAR SEVDİĞİNİZİ GÖSTERMENİZ ÖNEMLİ.